Na ślad książki “Żydzi chrzczeni” natrafiłem przeglądając czasopismo “Pro Christo. Wiara i Czyn. Organ Młodych Katolików” (wydawane w latach 1925 – 1939). W spisie książek polecanych była właśnie ta powyższa. Zaintrygowała mnie jednak adnotacja “Skonfiskowana”, która widniała zamiast ceny publikacji. A więc, władze sanacyjne, z jakiegoś powodu “aresztowały” nakład tej pracy! Pomimo tego książka ta, wydana w 1935 roku, musiała cieszyć się sporą popularnością, w ofercie antykwariatów znajdujemy bowiem różne wydania, a przecież mówimy tu o okresie około 5 lat (do wybuchu wojny), w których książka mogła się ukazywać.
Niestety, nie odnalazłem żadnej notki biograficznej autora, ani nawet wspomnienia o nim – ponadto, że autor, wraz z książką znalazł się na “Indeksie ksiąg zakazanych przez Nigdy Więcej” – mogłoby to wskazywać na to, że S. Kowalski był to czyjś pseudonim lub, że postać ta została wymazana z kart historii. Lektura pozwala nam stwierdzić, że autor aktywnie uczestniczył w życiu społeczno-politycznym w Polsce, czytywał na bieżąco gazety patriotyczne i narodowe, nie wiemy o nim jednak nic ponad to, co możemy wywnioskować z lektury “Żydów Chrzczonych”.
Ze wstępu wydawcy
Piśmiennictwu polskiemu brak Jest dzieła traktującego o Żydach chrzczonych i ich roli. Zdecydowaliśmy się dać do rąk czytelnikowi pracę niniejszą, której celem Jest rzucić cokolwiek światła na poruszone zagadnienie.
Praca owa z natury rzeczy jest charakteru kompilacyjnego, to jest zawiera dokumentację, do jakiej tylko zdołaliśmy dotrzeć, korzystając z właściwych źródeł, jakimi dla nas były wyłącznie publikacje legalnie wydawane.
Praca nasza wolna jest od opacznie i źle pojętej miłości bliźniego, w imię której rzekomo naród polski winien czym prędzej zgiąć karki w Jarzmo żydowskie i ciągle nadstawiać policzki pod żydowską pięść lub ślinę. Praca nasza ma za zadanie przestrzec Polaków i w ogóle nie żydów przed możliwością zdrady ze strony pozornie nawróconych Żydów, przenikających pod maską chrztu do naszego społeczeństwa.
W szczególności jednak polecamy naszą pracę Wielebnemu Duchowieństwu, pragnąc w przystępnej formie, to jest Jasnym i prostym językiem, podać garść faktów z historii, aby Duchowieństwo nasze bardziej kierowało się zaleconą przez Ewangelię wężową roztropnością, aniżeli gołębią prostotą, skoro zacznie mieć do czynienia z Żydami pragnącymi chrztu. Czujność O. Tomasza Torquemady i innych dzielnych i nieustraszonych Inkwizytorów hiszpańskich względem Żydów-neofitów – niechaj naśladuje Duchowieństwo katolickie polskie. Lekkomyślne lub nieroztropne, nieostrożne traktowanie możliwych następstw łatwego chrzczenia Żydów równa się zdradzie wiary i narodu.
Ze wstępu autora.
