Warunki uzyskania odpustu za odprawienie Drogi krzyżowej
Odpust jest to darowanie przed Bogiem kary doczesnej za grzechy zgładzone już co do winy, którego dostępuje wierny odpowiednio usposobiony i pod pewnymi, określonymi warunkami, za pośrednictwem Kościoła, który jako szafarz owoców odkupienia rozdaje i prawomocnie przydziela ze skarbca zasług Chrystusa i świętych.
Odpust może uzyskać każdy katolik wolny od ekskomuniki i będący w stanie łaski uświęcającej, aby zaś rzeczywiście go uzyskał, powinien mieć przynajmniej ogólną intencję zyskania odpustu oraz w określonym czasie i we właściwy sposób wypełnić nakazane czynności.
Odpust jest cząstkowy albo zupełny, zależnie od tego, czy uwalnia od kary doczesnej należnej za grzechy w części lub całości. Każdy wierny może zyskiwać odpusty czy to cząstkowe, czy zupełne albo dla siebie, albo ofiarowywać za zmarłych. Odpust zupełny można uzyskać tylko jeden raz w ciągu dnia; drugi raz można uzyskać odpust zupełny tego samego dnia w godzinę śmierci. Odpusty cząstkowe można uzyskiwać wielokrotnie w ciągu dnia.
Do uzyskania odpustu zupełnego są wymagane: 1º wykonanie czynu (dzieła) obdarzonego odpustem;
2º spełnienie trzech warunków: spowiedź sakramentalna, Komunia eucharystyczna, modlitwa w intencjach Ojca Świętego; 3º wykluczenie przywiązania do wszelkiego grzechu, nawet lekkiego. Po jednej spowiedzi sakramentalnej można uzyskać wiele odpustów zupełnych, natomiast po jednej Komunii eucharystycznej i po jednej modlitwie w intencjach Ojca Świętego zyskuje się tylko jeden odpust zupełny. – Trzy warunki, wymienione w punkcie 2º, można spełnić wiele dni przed lub po wypełnieniu czynu odpustowego, jednak wypada, żeby Komunia eucharystyczna i modlitwa w intencjach Ojca Świętego były spełnione w dniu odpustu. Modlitwą w intencjach Ojca Świętego może być recytacja Ojcze nasz i Zdrowaś Maryjo.
Za pobożne odprawienie Drogi krzyżowej – przed stacjami prawnie erygowanymi – połączone z rozważaniem męki i śmierci Chrystusa i przechodzeniem od stacji do stacji można uzyskać odpust zupełny lub cząstkowy przy spełnieniu wyżej wymienionych warunków. Jeśli nabożeństwo jest odprawiane publicznie, a tłok uniemożliwia wiernemu przechodzenie od stacji do stacji, wystarczy przechodzenie prowadzącego – wówczas należy przez kwadrans czytać i rozważać mękę Pańską.
Na podstawie Wykazu odpustów (łac. Enchiridion indulgentiarum), zatwierdzonego dekretem Penitencjarii Apostolskiej 29 VI 1968 r., który przetłumaczył i przygotował do druku ks. Edward Sztafrowski (Warszawa 1970).
