Różnego rodzaju aktywiści krzyczą na nas ze wszech stron, żeśmy barbarzyńcami, mordercami zwierząt, bestiami gorszymi niż te z leśnych ostępów. Pomijają oni przy tym fakt istotny, że przecież my – ludzie cywilizacji łacińskiej – nie mamy żadnej potrzeby zwierząt męczyć, maltretować, patrzeć na ich agonię. Metody dzisiejszego uboju są po prostu szybkie i bezbolesne, ponieważ ubój ten nie jest obwarowany żadną tradycją, względami ideologicznymi, czy religijnymi.
Zupełnie inaczej rzecz ma się u żydów (…i muzułmanów – książka ta jednak traktuje o kwestii uboju z punktu widzenia judaizmu), ubój rytualny bowiem – jak czytelnik dowie się z tej książki – jest ponurą pamiątką czasów barbarzyńskich i to w dodatku mający swe korzenie w tradycjach plemion pustynnych, które lubowały się chociażby w piciu krwi żywego jeszcze zwierzęcia, czy odrywania i zjadania członków jego ciała, odcinanego gdy zwierzę jeszcze żyło.
(…)
Książka przedstawiająca, czym jest ubój rytualny, jest wciąż aktualna, a to dlatego, że naszym kraju w roku 1997 weszła w życie ustawa pozwalająca na ubój rytualny zwierząt, natomiast w 2002 ją znowelizowano, zabraniając tegoż uboju. W 2004 roku lewicowy (!) minister rolnictwa z ramienia SLD, Wojciech Olejniczak ponownie zezwolił na ubój. W 2012 sprawa trafiła do Trybunału Konstytucyjnego, który ponownie zakazał uboju rytualnego, ale po zaskarżeniu tej decyzji przez Związek Gmin Wyznaniowych Żydowskich, trybunał w 2014 roku wydał decyzję zezwalającą na ubój, powołując się na wolność religijną (czyż mogło być inaczej?). Jak jednak dowodzi autor książki, ubój rytualny z religią nie ma nic wspólnego, są to tylko barbarzyńskie tradycje, które można by było zmienić, bez żadnego uszczerbku dla religii.
„(…) Jestem przekonany, że podzielą te usiłowania inteligentni i postępowi wyznawcy religii Mojżeszowej i swym ciemnym współwyznawcom wytłumaczą, że Bogu się ubliża, jeśli się Go czcić pragnie przez pastwienie się nad jego stworzeniami.
Najwyższy już czas, by zniesiono pod najsurowszymi karami w całym świecie, a przede wszystkim w Polsce, ubój rytualny, tę ohydę dwudziestego wieku, która zadaje niepotrzebnie tyle tortur zwierzętom, poniża człowieka, a Boga obraża. Nie może być zatem aktem kultu czy praktyk religijnych. Gdyby Mojżesz zmartwychwstał, to by pod karą śmierci zniósł ubój rytualny”. – Fragment książki
