Pisma świętego Bonawentury - następcy św. Franciszka na stanowisku generała Zakonu, jednego z najwybitniejszych teologów i filozofów chrześcijańskiego średniowiecza. Na tom składają się najważniejsze traktaty mistyczne Doktora Serafickiego: tytułowa Droga duszy do Boga, Rozmowa z samym sobą, Trzy drogi oraz Mistyczny Krzew Winny. Drogę duszy do Boga ukazywał Bonawentura - zgodnie z tradycją - jako proces, w którym przechodzi się przez kolejne stopnie. Właśnie te stopnie i przejścia między nimi charakteryzował przy użyciu bogactwa symboli, które w umysłach wykarmionych Pismem i Ojcami uruchamiały mnóstwo skojarzeń i reminiscencji, a współczesnym barbarzyńcom nakazują mrużyć oczy przed blaskiem tej duchowej biżuterii. W tym wielkim lesie Bonawenturiańskiej mistyki rośnie jednak takie Drzewo, Lignum vitae, które jest zewsząd widoczne i zawsze można do niego wrócić - to Krzyż. Mistyka Bonawenturiańska [..,] jest bowiem mistyką Krzyża i Ukrzyżowanego. „Chrystus, Król królów czytamy w jednym z kazań Bonawentury - ustanowił prawo, według którego nikt nie może oglądać Chrystusa, dopóki nie zostanie z Nim ukrzyżowany; powyższe prawo jest tak powszechne, że nikt spod niego nie jest wyjęty". Kult krzyża, umiłowanie Chrystusa miłosiernego, nabożeństwo do Jego ran, krwi, narzędzi Męki, szczególny kult Matki Bolesnej - oto główne cechy duchowości Bonawenturiańskiej. Nie od rzeczy będzie zaznaczyć, że za sprawą wszędobylskich franciszkanów i innych czytelników pism świętego Bonawentury owa duchowość pasyjna nasączyła i polską pobożność:"
(ze Wstępu Pawła Milcarka)
Święty Bonawentura OFMConv, Bonawentura z Bagnoregio (Giovanni Fidanza) - filozof scholastyk, doktor Kościoła, biskup, kardynał, siódmy generał franciszkanów. Nazywany Doktorem Serafickim (Doctor Seraphicus). Obok św. Tomasza z Akwinu (Doktor Anielski, Doctor Angelicus) uważany za jedną z największych postaci XIII wieku. Kanonizowany w 1482 roku przez papieża Sykstusa IV. Studiował w Paryżu filozofię i teologię. Jako generał zakonu franciszkanów (od 1257 roku) przeprowadził reorganizację zakonu. Autor dwóch życiorysów św. Franciszka (Legenda major oraz Legenda minor). W 1263 roku zainicjował święto Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny.